Epoka romantyzmu to czasy buntu przeciw schematyzmom poprzedniej epoki. Nowy typ bohatera to najczęściej bohater tragiczny, zmuszony do poświęcenia się dla wielkiej idei. To także człowiek samotny, indywidualista. W Polsce przedstawicielami nowego typu bohatera jest^[1] Kordian - Juliusza Słowackiego i Mąż - Zygmunta Krasińskiego.

W zamieszczonym fragmencie "Kordiana" bohater to piętnastoletni chłopiec o niezwykłej wrażliwości uczuciowej i wybujałej, poetyckiej wyobraźni. Porównuje jesień do śmierci, jest to dla niego pora przemijania, obumierania. Łatwo ulega nastrojowi natury. Jest posępny, smutny, pobladły.  Stany te współgrają z pejzażem i Kordian sam czuje się bezsilny jak więdnące drzewo. W jego wnętrzu^[1] panuje natłok różnych uczuć, jest przybity ich ilością: "Otom ja sam, jak drzewo zwarzone od kiści, Sto we mnie żądz, sto uczuć, sto uwiędłych liści". Ma świadomość własnej niemocy, brak mu wiary w siebie. Pozostawiony sam z taką ilością rządz prosi Boga o jasny cel, do którego mógłby kierować wszystkie swoje działania: " Boże! zdejm z mego serca jaskółczy niepokój, Daj życiu duszę i cel duszy wyprorokuj..." Zapewnia, że jeżeli Stwórca spełni jego prośbę ^[1]poświęci całego siebie na wykonanie danego mu zadania. Jest to bohater pragnący dokonać rzeczy wielkich, nadzwyczajnych. Ma ogromną wolę działania, jednak w jego wnętrzu^[2] panuje chaos, jest zagubiony w otaczającym go świecie. Pragnie sławy, podziwu dla jego dokonań, jednak wie, że są to jedynie dziecięce marzenia, ponieważ brak mu wiary we własne możliwości. Wie, że nie może porównywać się do innych ludzi, ponieważ jest pełen wątpliwości. Zamiast iść naprzód ciągle^[2] wraca do źródeł. Jest bardzo dojrzały jak na swój wiek, pozbawiony radości życia. Nie widzi w świecie miejsca dla siebie, zastanawia sie nad sensem życia, rozważa samobójstwo: żyć? ^[3]alboli  nie żyć? Jam bezsilny!" Bohater wobec zagadek świata jest bezradny. Nie potrafi jak Edyp jasno odpowiedzieć na postawione mu pytanie. Uważa, że dzisiejsza^[3] rzeczywistość zawiera zbyt dużo tajemnic, aby można było być pewnym odpowiedzi. Kordian porównuje się także do Kolumba, ponieważ podobnie jak on poszukuje nowych dróg, z tą jednak różnicą, że on szuka nie drogi do Indii, ale szansy na lepsze życie. Kordian musi także jak większość romantycznych bohaterów przeżyć nieszczęśliwą miłość. Wybranką jego serca zostaje starsza od niego Laura. Traktuje go lekceważąco, a nawet kpi sobie z niego, co wpływa destrukcyjnie na jego osobę. Poetycka wyobraźnia i doświadczenie nieszczęśliwej miłości zmuszają go do ciągłych poszukiwań i pogłębiają kryzys wewnętrzny. Bohater odczuwa więc "chorobę wieku".

Mąż jest bohaterem dramatu Krasińskiego pt. "Nie-Boska komedia". Podobnie jak Kordian chce być wielkim. Aby uciec od codzienności i prozaicznego życia porzuca rodzine^[4]. Powoduje szaleństwo i śmierć żony. Jest jednak poetą fałszywym, ponieważ pisząc o miłości^[5] nigdy tak naprawdę nie oddał się temu uczuciu. Jest wewnętrznie rozbity, ponosi klęskę. Dlatego nawet gdy zaangażuje się w walkę ^[6]jest z góry skazany na przegraną. W przedstawionym fragmencie hrabia Henryk dowodzi wojskami arystokracji podczas rewolucji. Walczy on przeciwko klasom niższym: robotnikom, służbie, chłopom. Jest w to zadanie bardzo zaangażowany, odczuwa silne emocje takie^[7] jak gniew, nienawiść oraz rozkosz.  Dobrze zna wady swej warstwy, lecz mimo to obejmuje przywództwo i szybko zdobywa zaufanie oraz posłuszeństwo tych, którzy "wczoraj jeszcze równymi byli". Czuje się kimś ważnym, władza nad innymi jest dla niego źródłem rozkoszy. W przeciwieństwie do Kordiana ma on jasno wytyczony cel - pokonać buntowników. Swoją władzę zdobył ^[2]"nagle, znienacka, tak, jakom marzył". Zamierza pokonać wroga nie przez nierealne, poetyckie wizje, ale poprzez siłę ludzi mu poddanych. Jako jedyny przedstawicie swojej klasy potrafi realnie ocenić sytuacje^[8]. Chce jednak walczyć do końca, spełnić swoje marzenia o bohaterstwie. Jest to jego własna wola, czuje się spełniony w tym co^[9] robi. Jest świadomy zbliżającego się kresu życia:, potrafi dostrzec oznaki zbliżającej się klęski.: "Dni kilka jeszcze, a może mnie i tych wszystkich nędzarzy,[..] nie będzie".  Czuje się usatysfakcjonowany takim zakończeniem życia. Jako człowiek honoru Hrabia popełnia samobójstwo, które miało być próbą odnowy resztek godności oraz udowodnieniem, że prędzej zginie za wiarę i ojczyznę niż ^[10]skapituluje. Hrabia chce być do końca wiernym wyznawanym ideałom.

Podsumowując^[11] obie postacie reprezentują romantyczny typ bohatera. Obaj są poetami, oderwanymi od rzeczywistości, mają poczucie własnej wyjątkowości. Mają poczucie obowiązku spełnienia wielkiej misji, poświęcenia się dla dobra społeczeństwa. Ich postawy jednak różnią się od siebie. Kordian czuje się bezsilny, brak mu wiary we własne możliwości, jest rozbity wewnętrznie i pełen wątpliwości. Mąż to człowiek aktywnie realizujący swoją misję, wierzy we własną moc i siłę, jest przekonany o słuszności swojego działania. Niestety ciąży nad nimi fatum i obaj skazani są na klęskę. Hrabia Henryk popełnia samobójstwo, a nad Kordianem odbywa się egzekucja.^[1]

• Błędy merytoryczne
• Błędy kompozycyjne
• Błędy ortograficzne, interpunkcyjne
  • ^[1] Po - prośbę - brak przecinka.
  • ^[2] Przed - ciągle - brak przecinka.
  • ^[3] Przed - żyć - brak cudzysłowu otwierająceg cytat.
  • ^[4] rodzinę - brak zaznaczenia nosowości na końcu wyrazu.
  • ^[5] pisząc o miłości - jako imiesłowowy równoważnik zdania, powinno być ujęte w przecinki lub lepiej w myślniki.
  • ^[6] Zdanie wtrącone trzeba oddzielić przecinkami.
  • ^[7] Przed - takie - brak przecinka.
  • ^[8] Sytuację - brak nosowości na końcu wyrazu.
  • ^[9] Przed - co - brak przecinka.
  • ^[10] Przed - niż - brak przecinka.
  • ^[11] Po - podsumowując - brak przecinka.
• Błędy stylistyczne, językowe, leksykalne
  • ^[1] Raczej - w jego umyśle.
  • ^[2] Racaej - umyśle, świadomości.
  • ^[3] Dzisiejsza - niejednoznaczne o jaką "dzisiejszość" chodzi.
• Błędy składniowe
  • ^[1] Są - liczba mnoga.
  • ^[2] Po - zdobył - dodałbym - jak mówi.
• Błędy logiczne
• Inne błędy
  • ^[1] Napisałbym - Kordian ma zostać stracony, bo nie wimy, czy posłaniec z ułaskawieniem zdążył.Na pewno natomiast nie można powiedzieć, żę egzekucja odbywa się nad kimś.

Ocena : 38 / 50 pkt.